Verdrag nummer 184 van de Internationale Arbeidsorganisatie is tot op heden door slechts 15 landen geratificeerd. In België is dit nog niet gebeurd. Het gaat namelijk om een ‘gemengd’ verdrag: de inhoud van het verdrag heeft zowel betrekking op bevoegdheden die geregeld wordt door de deelstaten als op federale materies. Landbouw is in ons land namelijk een gemeenschapsbevoegdheid. Het Waalse parlement heeft een decreet goedgekeurd uitgevaardigd dat instemt met dit verdrag.
De ministerraad heeft op 7 november 2013 een ontwerp van koninklijk besluit goedgekeurd over het welzijn van de dienstboden en huispersoneel bij de uitvoering van hun werk. Eind februari 2014 gaf de Nationale Arbeidsraad een advies over dit ontwerp.
Vanaf 1 juni 2007 is de verordening 1907/2006, beter bekend als de REACH-verordening, van kracht. Deze Europese verordening creëert een volledig nieuw Europees kader voor de Registratie, Evaluatie en Autorisatie van Chemicaliën. De autorisatieprocedure bestaat uit verscheidene stappen.
Twee conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) zijn in 2013 in werking getreden. De conventies bevatten internationale arbeidsnormen, die worden uitgewerkt en goedgekeurd door de opdrachtgevers van de IAO (regeringen, werkgevers en werknemers). Dat gebeurt tijdens de Internationale Arbeidsconferentie van de IAO.
Schurft is al bekend sinds de oudheid. Na de Tweede Wereldoorlog was de ziekte zo goed als verdwenen, maar de laatste jaren duikt ze af en toe opnieuw op. Opstoten van schurft worden regelmatig gemeld in verpleeg- en verzorgingshuizen, ziekenhuizen, scholen en gevangenissen. Onder bepaalde voorwaarden kan de ziekte ook als beroepsziekte worden erkend.
Er kan geen veilige grens gegeven worden voor valhoogte. Dat besluit de Nederlandse Gezondheidsraad na onderzoek op vraag van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Tijdens de jaarlijkse conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO), die plaatsvond op 17 juli 2001, werd een conventie goedgekeurd die huispersoneel meer rechten geeft.
Bij graafwerken loeren risico’s steeds om de hoek. Hoe langer het terrein open ligt, hoe groter het risico wordt, zeker wanneer er geen continu toezicht is. In dit artikel gaan we in op de aandachtspunten vóór, tijdens en na de werken. In het volgend nummer beschrijven we dan in detail verschillende technieken voor het voorkomen van grondverschuivingen en instortingen.
De veiligheidscultuur van een bedrijf of andere organisatie zijn de informele aspecten, het samenspel van ongeschreven regels en gedragspatronen die een invloed hebben op de veiligheid en het preventiebeleid. Om te weten te komen welke veiligheidscultuur (of –culturen) er heerst (heersen) in een bepaalde organisatie, moet men deze ongeschreven regels identificeren. Hoe wordt de veiligheidscultuur van een organisatie het best onderzocht? En kan een veiligheidscultuur eigenlijk wel worden gemeten?
In 2012 was er opnieuw een lichte daling van het aantal klachten over ongewenste omgangsvormen. Dat blijkt uit cijfers die de Algemene Directie Toezicht op het Welzijn op het Werk van de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg vrijgaf.
In dit artikel over graafwerken komen de oorzaken van instortingen en verzakkingen aan bod. Vanaf een diepte van 1,20 m zijn deze risico’s immers zeer reëel. Hoe kan de stabiliteit van de sleuven worden gegarandeerd? Wat houden de twee voornaamste technieken – aanbermen en beschoeien – precies in?
Een nieuwe analyse van langere en uitzonderlijke werktijden, gerealiseerd in 21.000 bedrijven en organisaties in heel Europa, bevestigt het: nacht- en weekendwerk en werk met variabele werktijden (vooral dan werk in ploegendienst) zijn commercieel gerechtvaardigd, maar daarbij mogen de gevolgen voor de gezondheid, de geringere motivatie van het personeel en een groter personeelsverloop niet uit het oog worden verloren.